Wie een verhaal vertelt, spreekt in beelden. Het gaat daarbij om beelden die nog niet visueel zijn! Beelden spreken het gebied aan in de mens waar woorden nog geen betekenis hebben gevonden. Ze worden opgeroepen in onze emotionele laag waar we ze verbinden met onze eigen ervaringen en gevoelens: eerst 'voel' je het beeld, daarna geef je er je éigen woorden aan. Op die manier kan hetzelfde beeld, personage of verhaal voor verschillende mensen verschillende betekenissen hebben, maar voor ieder persoonlijk waardevol zijn.

Ook kan de betekenis van een beeld gedurende je leven veranderen, alnaargelang de ervaringen die je opdoet. Zo laat een beeld steeds een andere kant van zichzelf zien. Als je het vooraf vastlegt in een betekenis, verliest het dit vermogen.

Woorden kunnen bedreigend zijn of tekortschieten. Wat in woorden (nog) niet te zegen is, laat zich vaak wél uitdrukken in beelden, bijvoorbeeld in afscheidssituaties als sterven, echtscheiding. Dat maakt beeldentaal bij uitstek geschikt om in de opvoeding in te zetten. Zéker omdat kinderen nog voornamelijk vanuit hun gevoel leven en minder vanuit hun ratio.

Ik vertel over beeldentaal en laat mensen de werking daarvan ervaren aan de hand van verhalen uit Het pad van de regenboog.
Aan het eind van de lezing is er een boekenlijst beschikbaar voor ouders en/of leerkrachten die met beelden en verhalen in de opvoeding aan de slag willen.

Lezing: De kracht van beelden